Graffiti - technika malowania na ścianach i murach
Historia graffiti rozpoczyna się już w czasach starożytnych, gdy ludzie nanosili na mury różne malowidła chcąc tym samym przekazywać sobie informacje. Najstarsze źródła donoszą, że po legendarnej bitwie pod Cheroneją na ścianach najbardziej ważnych budynków w Atenach pojawiły się liczne napisy i rysunki krytykujące postawę Filipa II i Macedończyków. W Rzymie natomiast regularnie, od samego początku jego istnienia, pojawiały na ścianach napisy krytykujące polityków jak i samego Cezara. Co jednak ciekawe to fakt, iż owe napisy nie zawsze były prezentowane w celu krytyki polityków, czy działań politycznych. Bardzo często starożytne „graffiti” dotyczyły wyrażenia uznania odnośnie sportowców, czy ich wielkich wyczynów.

Początki obecnie znanego nam „graffiti” przypadają natomiast na okres lat 70-tych oraz 80-tych XX wieku, w którym to bardzo dużą popularnością zaczęły cieszyć się różnego typu rozmaite tagi wykonane za pomocą farby stylizowanych bądź flamastrów, które miały na celu znakowanie terenu. W latach 50-tych XX wieku prymitywną formą graffiti posługiwali się członkowie grupy Lettrist International oraz sytuacjoniści pokroju: Guya Deborda, Raoula Vaneigemra, czy Ivana Chtcheglova.
Tak naprawdę trudno jednoznacznie stwierdzić w jakim okresie czasu w Polsce pojawiły się pierwsze graffiti. Najbardziej wiarygodne źródła mówią o tym, że było to w latach 20-tych XIX wieku na ulicach Warszawy, gdy Polacy pisali na budynkach hasła obrażające i ośmieszające okupujących nasz kraj Rosjan, oraz ich przywódcę księcia Konstantego. W polskiej historii zapisał się także czyn Polaków, którzy w dzień przed rozpoczęciem powstania listopadowego umieścili na drzwiach Belwederu informację o tym, że pałac wielkiego księcia rosyjskiego jest na sprzedaż. W czasie samego powstania listopadowego na warszawskich budowlach pojawiały się natomiast licznie patriotyczne hasła wzywające Warszawiaków do walki i przetrwania ciężkich czasów. Podobne napisy pojawiały się jeszcze w Polsce podczas rewolucji w roku 1905 jak i w czasach I wojny światowej.
Nowy okres graffiti to natomiast wczesny początek lat 80-tych, w którym to podczas stanu wojennego na ulicach zaczęły pojawiać się prace wykonane za pomocą pędzla lub przy wykorzystaniu specjalnych szablonów. Ten rodzaj graffiti przybrał na swojej popularności pod koniec lat 80-tych, głównie za sprawą pomarańczowej alternatywy. To właśnie w tym okresie czasu pojawiły się pierwsze tzw. fanziny takie jak chociażby: „Nie daj się złapać”, „Maluj Mury”, „Graffiti” oraz „Spray”.
Kolejna fala zmiany stylu graffiti przypadła na lata 1992-1994, w których to grupa osób zafascynowanych tą sztuką malowania zaczęła używać do tworzenia swoich prac specjalnych farb w sprayu. Do rozwoju graffiti w Polsce przyczynił się z pewnością szereg Festiwali Graffiti, które odbyły się w roku 1994 w Lidzbarku Warmińskim oraz w roku 1995 w Bartoszycach. W późniejszych latach graffiti stało się także sztuką promowaną przez znane i lubiane gazety młodzieżowe takie jak chociażby: „X”, czy „Ślizg”.
Graffiti zyskało w dzisiejszych czasach również mocne znaczenie polityczne. Wpływa ono w sposób bezpośredni na ruch antyglobalistyczny.
Na uwagę zasługuje także z pewnością fakt, iż w XXI wieku graffiti przestaje być tylko i wyłącznie wyrazem buntu, a grafficiarze coraz częściej umieszczają swoje prace na budynkach prywatnych przedsiębiorstw tworząc tym samym specyficzną dla danych działalności gospodarczych reklamę zewnętrzną.
Sylwetki najważniejszych raperów